Zwierzęta – mysz badylarka

Mysz badylarka jest najmniejszym osobnikiem z gatunku myszowatych. Długość ciała tej sympatycznej myszki waha się w granicach od 5 do 7, 5 centymetra, a waży ta drobina zaledwie 10 gramów. Czy takie maleństwo może być szkodnikiem? Mysz ta ma śliczne ubarwienie od jaskrawo rudego poprzez czerwono rudy z brunatnym odcienie po szarawy. Mysz ta zmienia ubarwienie w zależności od pory roku, latem ubiera się w kolory przypominające kolor kłosów dobrze dojrzałej pszenicy.

Myszka zamieszkuje środkowowschodnią i południową Europę, a w Polsce można ją spotkać na terenie całego kraju, ale główne jej stanowiska to Sudety i Bieszczady. Zwierzątko to nie jest łatwo zauważyć, bo jego aktywność zarówno w dzień , jak i w nocy nie jest zbyt długa. Prędzej możemy spotkać dziwne, koliste gniazda przytwierdzone do źdźbła trawy czy kłosa zboża. Takie właśnie siedziby buduje mysz badylarka. Gniazdo wisi sobie na wysokości od 20 do 100 centymetrów nad ziemią. Wnętrze gniazda mysz wyściela miękkim siankiem lub puchem.

Młode myszki badylarki tylko raz rodzą się w jednym gnieździe, każdy nowy miot przychodzi na świat w innym. Kiedy nadchodzi zima, mysz badylarka emigruje z pola i przenosi się do budynków, jeśli są gdzieś w pobliżu, a gdy takich nie ma, to zamieszkuje pod ziemią. Często zdarza się tak, że mysz nie buduje gniazda, a zajmuje już gotowe opuszczone przez jakieś inne zwierzę lub ptaka. Ze względu na swoje małe rozmiary, badylarka ma wielu naturalnych wrogów, którym smakuje jej mięsko. Należą do nich ssaki i ptaki drapieżne, kuropatwy i sowy.

Pożywieniem myszy badylarki są pąki i młode pędy roślin, nie gardzi też owadami, smakują jej jagody, a zimą najchętniej zjada nasiona traw, zbóż i ziół. Młode przychodzą na świat od 2 do 4 razy w roku i w jednym miocie może ich być aż do 7 sztuk. Niedługo mogą się cieszyć mlekiem matki, bo po 16 dniach, ona wypędza je z gniazda i zmuszone są radzić sobie same. Mysz badylarka na wolności żyje od 16 do 18 miesięcy w niewoli może dożyć nawet do 4 lat.

Zdjęcie do artykułu znalezione na stronie Drapiezniki.pl

Ciąża u myszy leśnej

Bardzo popularnym gatunkiem myszy jest mysz leśna , która wyróżnia się spośród podobnych jej gatunków dużymi oczami i uszami oraz wyraźną, ostro zaznaczoną granicą pomiędzy białawym spodem ciała, a ciemniejszymi bokami i wierzchem. Gdy tylko położymy w pobliżu norki coś smacznego i zachowamy spokój, to wówczas bez większego problemu powinniśmy zobaczyć między liśćmi tego sympatycznego gryzonia. Mysz leśna występuje od Wielkiej Brytanii poprzez większą część kontynentalnej Europy aż do Uralu w Rosji. Widziano tę mysz także we wschodniej Turcji, zachodniej Armenii, w Iranie i na południe od Syrii.

Mysz leśna ma niewielkie rozmiary, jej długość sięga 13 centymetrów, a długość ogona od 9 – 12 centymetrów. Waży najwyżej 60 gramów. Mysz ta ma charakterystyczne ubarwienie. Grzbiet ma kolor żółtawobrązowy, brzuszek biały i charakterystyczną, ciemniejszą obroże na szyi. Mysz ta wyróżnia się szczególnie dużymi oczami i uszami. Zwierzę to możemy spotkać w lasach liściastych i mieszanych, jest również mieszkańcem ogrodów i parków. W terenach górskich rzadko widywano tego gryzonia powyżej 1700 metrów nad poziomem morza.

Mysz leśna żeruje raczej wtedy, kiedy jest ciemno, to znaczy zaczyna o zmierzchu, kończy nocą. Głównym jej pożywieniem są nasiona traw, drzew, owoce leśne, grzyby, pąki i pędy drzew oraz owady. Jest to ssak szczególnie płochliwy, jego uwagę zwraca i powoduje, że zaczyna szukać norki, nawet najdrobniejszy szmer. W ciągu roku mysz leśna może mieć małe od 2 do 4 razy. W każdym miocie jest od 3 do 8 młodych. Rodzi je po 26 dniach ciąży. Po przyjściu na świat, małe myszki leśne są ślepe, po dwóch tygodniach zaczynają patrzeć na oczy. Przez 3 tygodnie głównym ich pokarmem jest mleko matki, po tym okresie, opuszczają norkę i muszą sobie radzić same. Po 8 tygodniach mysz leśna jest już dojrzała płciowo. Zoolodzy prowadzący obserwację gryzoni w Polsce, stwierdzili ,ze na terenie naszego kraju żyje duża populacja myszy leśnych i mają się ona dobrze, gdyż prócz sowy, miedzy drzewami nie ma innych wrogów.

Zdjęcie do artykułu znalezione na stronie Pixabay.com

Kolor myszy polnej

Na terenach rolniczych, na polach, w pobliżu gospodarstw i w nich samych żyje najpopularniejszy z gryzoni – mysz polna. Zamieszkuje ona odgrody warzywne, pola, łąki brzegi lasów, zarośla. Tam ma swoje norki, mieszka pod ziemią w lecie. Swoim ubarwieniem różni się od myszy domowej. Grzbiet jej ciała i boki są szaro- lub żółtawo- rude z ciemną pręgą włosów przechodzącą wzdłuż całego grzbietu Brzuszek myszy polnej ma kolor biały i wyraźnie jest odgraniczony od boków. Gryzoń ten jest krótszy od myszy leśnej, zdecydowanie krótszy ma tez ogon. W polu mysz buduje nory proste, dość długie, położone płytko pod powierzchnią. Przy ich końcu zakłada gniazdo.

Mysz polna żywi się tym, co w polu łatwo można znaleźć, a więc są to wschody zbóż –na wiosnę, nasiona traw, zbóż – latem, owoce, kora – zimą. W zimie , kiedy przenosi się w pobliże siedzib ludzkich zamieszkuje w stertach słomy, kopcach z ziemniakami czy burakami, komorach i strychach domów. Mysz polna żeruje wyłącznie w dzień. Nie jest aż tak płochliwa jak mysz leśna, dlatego często można się jej z bliska przyjrzeć w parkach czy podczas żniw na polach. Mysz domowa jest wielkim szkodnikiem.

Wyrządza wiele szkód w ogrodach, szklarniach, spiżarniach, magazynach zbożowych, na polach, w leśnych szkółkach, w kopcach ziemniaków i buraków, zwłaszcza w tzw. mysich latach, gdy za bardzo rozmnoży się wskutek obfitości pożywienia i małej liczby naturalnych wrogów. Takie mysie lata zdarzają się co 8-10 lat, a nieraz częściej, bo co 5-6 lat. Powoduje wtedy znaczne szkody w rolnictwie, ogrodnictwie, sadownictwie, przechowalnictwie, gospodarstwach domowych.

Żyje około 1,5 roku. Ciąża trwa u niej 21- 23 dni. W ciągu roku samica może rodzić 3-4 razy po 4-9 młodych. Posiada więc bardzo duże możliwości rozrodcze. Mysz polna jest bardzo zwinna, skacze jak żaden gryzoń. W gospodarstwach domowych jej naturalnym wrogiem jest kot, natomiast w parkach polują na nią gawrony, sroki, kawki, wiewiórki i ryjówki. Mysz polna nie jest objęta ochroną .

Zdjęcie do artykułu znalezione na stronie Pixabay.com